تبادل
لینک هوشمند
گونگی مقابله با توقعات غیر منطقی در ازدواج
نکاتی مثبت
انتظارات خود—و همسرتان-- را بپذیرید. این امیدها و آرزوها—و حتی بایدها—نشانه نیازهای عمیق شماست. ازدواج شما قادر به برآورده کردن همه آنها نیست اما نادیده گرفتن آنها هم باعث میشود هر دوی شما احساس ناامیدی، تنهایی و خشم کنید.
چیزهایی از همسرتان بخواهید که واقعبینانه باشند. احتمالاً همسرتان نمیتواند هر روز صبح صبحانه را آماده کرده و در تختتان بیاورد، روزی سه بار از ظاهر شما تعریف و تمجید کند یا هیچوقت دعوایی شروع نکند. اما میتواند زمان بیشتری برای درست کردن غذا و گذراندن وقت با شما صرف کند. توافق درمورد برخی توقعات واقعبینانه احساس موفقیت و رضایت را در هر دوی شما ایجاد خواهد کرد.
ببینید چه کاری از دست خودتان برمیآید. مریم داستان ما نمیتوانست از شغل خود استعفا دهد و بیخیال در خانه بماند، در صندلی زیر درخت زیبای حیاط لم بدهد و کتاب بخواند اما متوجه شد که میتواند کاری با استرس کمتر پیدا کند که اجازه دهد بتواند از زندگی زناشویی خود لذت بیشتری ببرد. یک سال بعد، کار خود را عوض کرد و زمان بیشتری برای زندگی زناشویی خود و خانواده داشت.
برای چیزی که نمیتوانید داشته باشید افسوس نخورید. یکی از سختترین کارها در ازدواج قبول کردن این است که بعضی از موارد لیست بایدهایتان هیچوقت توسط همسرتان اجرا نخواهد شد—بخاطر اینکه او کامل نیست و دلیلی هم ندارد که شاهزاده قصه شما باشد. وقتی چیزی را واقعاً میخواهید که میدانید قرار نیست به دست بیاورید، میتوانید ناراحت یا عصبانی شوید و یا کاری را بکنیدکه همه زن و شوهرها بعد از گذشت چند سال از ازدواجشان میکنند: افسوس چیزهایی را بخورید که به خاطر تعهد ازدواج نتوانستید به دست آورید. قبول کردن ازدواج و همسرتان باوجود ناکاملی آنها، تمرینی درازمدت است که برای یک رابطه سالم و خوشبخت ضروری است.
از ناامیدی بعنوان نشانهای از انتظارات ناخودآگاه استفاده کنید. وقتی در زندگی زناشویی خود و از دست همسرتان ناامید و دلسرد شدید، کمی مکث کرده و به آن توقعتان فکر کنید. این کار باعث میشود درمورد انتظاراتتان هوشیاری و آگاهی به دست آورید که اعمال و رفتارهایتان را هدایت میکند. آیا توقعتان منطقی بوده است؟ آیا بهتر نیست خودتان آن را برآورده کنید؟
همسرتان را با همسر دیگران مقایسه نکنید—یا ازدواجتان را با دیگر ازدواجها. روی عشق، خندهها، غصهها و کشمکشهای دنیای خودتان تمرکز کنید. هیچ همسری ایدآل نیست و هیچ ازدواج ایدآلی هم وجود ندارد. با این وسوسه که به خودتان بگویید "اگر فقط همسرم شبیه به شوهر دوستم بود" یا "اگر ازدواج ما مثل ازدواج آنها بود" مقابله کنید. هر ازدواجی خاص است و پستیبلندیهای خاص خود را دارد.
مراقب توقعاتی که از خودتان دارید باشید. 30 سال پیش نیست و شما هم پدر و مادرتان نیستید. بااینکه بسیاری از زوجهای تازه ازدواجکرده ناخودآگاه از خود انتظار دارند که زندگیشان به اندازه زندگی والدینشان خوب و کامل باشد. درمورد کلیشههای فرهنگی جامعه از همسر ایدآل نیر همینطور است.
زن و شوهرها اشتباهات عاشقانه را کنار بگذارید !!!
آیا این فرد عقیده دارد كه « انجام كار درست » خیلی مهمتر از آسایش شخصی است؟
آیا این فرد از كمك كردن به دیگران لذت میبرد؟ چگونه با دیگران برخورد میكند؟ آیا سعی میكند برای دیگران خوشایند باشد؟ آیا علاقهای به كارهای داوطلبانه و خیرخواهانه دارد؟
تا چه حد میتوان روی حرفهای او حساب كرد؟ اگر بگوید كاری را انجام میدهد، میتوان مطمئن بود؟
چقدر از خودش راضی است؟ آیا از زندگیاش لذت میبرد؟ آیا به لحاظ عاطفی و هیجانی ثبات دارد؟
چطور با انتظارات غیر منطقی در ازدواج تان کنار بیایید؟
1-انتظارات و توقعات زندگی زناشویی که نیمه پنهان بوده و به زبان نمیآیند، زن و شوهرها را در مرحله ادراک به آزمایش میکشد. این " قوانین " که در دوران کودکی و سالهای نوجوانی با نگاه کردن به والدینمان و جذب مفاهیم مربوط به نقش زن و شوهر در جامعه؛ از وابستگیها و اعتقادات مذهبی ما؛ از برنامههای تلویزیونی، فیلمها و کتابها شکل میگیرند. عشقها و دوستیهای قبلی هم میتوانند شکلدهنده انتظارات ما باشند. و در سطحی عمیقتر، معمولاً باور داریم که همسرمان زخم و جراحتهای روحی درونی ما را التیام خواهد بخشید.
این تخیلات بعد از ازدواج بیرون میآیند . اما متخصصین عقیده دارند که تخیلات مربوط به کارهایی که همسرتان باید و نباید انجام دهد، خطرناک هستند. اگر همسرتان را با یک استاندارد غیرممکن مقایسه کنید، و او نتواند ذهن شما را خوانده و آسیبهای کودکی شما را التیام بخشیده و به طرز جادویی زندگی رویایی برای شما بسازد، ناامید و دلسرد خواهید شد.
وقتی زوجی هنوز دلباخته هم هستند، نیاز به چیز زیادی ندارند چون هنوز از آن عشق و دلباختگی اولیه لذت میبرند. توقعتان خیلی کم است، احساسی عالی دارید و زمان زیادی را برای خوشنود کردن همدیگر صرف میکنید. اما هرچه رابطه عمیقتر میشود، توقعات و انتظارات تغییر میکنند. و زمانیکه آن نیازها برآورده نشوند، دیگر کاری از دست همسرتان برای خوشنود کردن شما برنخواهد آمد و همه چیز آزاردهنده به نظر خواهد رسید. هر خستگی و دلزدگی ثابت میکند که رابطهتان درست نبوده و برای هم ساخته نشدهاید. دعواها و مشاجرهها شروع میشوند و این مشاجرات بر سر موضوعات اصلی که اذیتتان میکند نیست.
دلیل آن معمولاً این است که خودتان هم نمیفهمید که موضوعات و مشکلات اصلی چه هستند یا از به زبان آوردن آنها واهمه دارید.
اولین قدمتان؟
باید انتظارات و توقعات خودتان درمورد ازدواج را آشکار کنید، مجموعهای از اعتقادات شوکهکننده، گاهی مسخره و خندهدار و معمولاً آسیبپذیر. در هر مرحله از زندگی زناشویی ممکن است انتظارات جدیدی به وجود آید، مثل اینکه کی خانه بخرید، کی به اتفاق هم در باغچه گلکاری کنید، کی بچهدار شوید، چطور با یک بیماری حاد کنار بیایید، در زمان سختیهای اقتصادی چه برخوردی داشته باشید و یا حتی رفتارتان در زمان میانسالی. اگر الان مهارت لازم برای کشف انتظاراتتان را به دست آورید، به شما کمک میکند کشف کنید در هر مرحله از زندگی واقعاً چه در ذهنتان میگذرد.
تصمیم بگیرید که کدامیک از انتظارات همدیگر را میتوانید برآورده کنید. خیلی مهم است که برای خوشنودی همسرتان تلاش کنید، حتی اگر دیدگاه خودتان درمورد یک ازدواج موفق آنگونه نباشد. و از سایر انتظارات بعنوان یک نقطه شروع برای کشف و رشد فردی استفاده کنید: شاید از همسرتان انتظار داشتهاید که یک هیجان جدید وارد زندگیتان کند اما توقعاتتان برآورده نشده است. خودتان فعالیتهایی که دوست دارید را دنبال کنید: صخرهنوردی؟ اسکیت؟ یا شاید هم طراحی جواهر؟
و اما چه کنیم؟
1 - انتظارات خود و همسرتان را بپذیرید. این امیدها و آرزوها و حتی بایدها نشانه نیازهای عمیق شماست. ازدواج شما قادر به برآورده کردن همه آنها نیست اما نادیده گرفتن آنها هم باعث میشود هر دوی شما احساس ناامیدی، تنهایی و خشم کنید.
2 - چیزهایی از همسرتان بخواهید که واقعبینانه باشند. احتمالاً همسرتان نمیتواند هر روز صبح صبحانه را آماده کرده و در تختتان بیاورد، روزی سه بار از ظاهر شما تعریف و تمجید کند یا هیچوقت دعوایی شروع نکند. اما میتواند زمان بیشتری برای درست کردن غذا و گذراندن وقت با شما صرف کند. توافق درمورد برخی توقعات واقعبینانه احساس موفقیت و رضایت را در هر دوی شما ایجاد خواهد کرد.
3 - ببینید چه کاری از دست خودتان برمیآید.
4 - برای چیزی که نمیتوانید داشته باشید افسوس نخورید. یکی از سختترین کارها در ازدواج قبول کردن این است که بعضی از موارد لیست بایدهایتان هیچوقت توسط همسرتان اجرا نخواهد شد بخاطر اینکه او کامل نیست و دلیلی هم ندارد که شاهزاده قصه شما باشد. وقتی چیزی را واقعاً میخواهید که میدانید قرار نیست به دست بیاورید، میتوانید ناراحت یا عصبانی شوید و یا کاری را بکنیدکه همه زن و شوهرها بعد از گذشت چند سال از ازدواجشان میکنند: افسوس چیزهایی را بخورید که به خاطر تعهد ازدواج نتوانستید به دست آورید. قبول کردن ازدواج و همسرتان باوجود ناکاملی آنها، تمرینی درازمدت است که برای یک رابطه سالم و خوشبخت ضروری است.
5 - از ناامیدی بعنوان نشانهای از انتظارات ناخودآگاه استفاده کنید. وقتی در زندگی زناشویی خود و از دست همسرتان ناامید و دلسرد شدید، کمی مکث کرده و به آن توقعتان فکر کنید. این کار باعث میشود درمورد انتظاراتتان هوشیاری و آگاهی به دست آورید که اعمال و رفتارهایتان را هدایت میکند. آیا توقعتان منطقی بوده است؟ آیا بهتر نیست خودتان آن را برآورده کنید؟
6 - همسرتان را با همسر دیگران مقایسه نکنید یا ازدواجتان را با دیگر ازدواجها. روی عشق، خندهها، غصهها و کشمکشهای دنیای خودتان تمرکز کنید. هیچ همسری ایدآل نیست و هیچ ازدواج ایدآلی هم وجود ندارد. با این وسوسه که به خودتان بگویید "اگر فقط همسرم شبیه به شوهر دوستم بود" یا "اگر ازدواج ما مثل ازدواج آنها بود" مقابله کنید. هر ازدواجی خاص است و پستیبلندیهای خاص خود را دارد.
7 - مراقب توقعاتی که از خودتان دارید باشید. 30 سال پیش نیست و شما هم پدر و مادرتان نیستید. بااینکه بسیاری از زوجهای تازه ازدواجکرده ناخودآگاه از خود انتظار دارند که زندگیشان به اندازه زندگی والدینشان خوب و کامل باشد. درمورد کلیشههای فرهنگی جامعه از همسر ایدآل نیر همینطور است.
چطور با کودک باج گیر رفتار کنیم؟
والدین به شرطهایی که فرزندانشان برای مسواکزدن، خوردن یا خوابیدن میگذارند، حساسیت نشان نمیدهند و آنها همینطور به این باجگرفتنها عادت میکنند تا وقتی به سن مهدکودک یا مدرسهرفتن برسند. تازه در این زمان است که مشکل اصلی خود را نشان میدهد، چون کودک برای اینکه سرکلاس حاضر شود هم مجبور میشوید هر روز به او باج بدهند! پرسشی که اینجا مطرح میشود آن است که باید با این بچهها چه رفتاری داشت.
قبل از پاسخ به این سوال، لازم است تذکرهایی به والدین بدهیم که بتوانند قبل از رسیدن به این مرحله از آن پیشگیری کنند.
1 - این خود شما هستید که بچهها را به باجگرفتن عادت میدهید. اگر دوست دارید کودک خود را با پاداش دادن به انجام کارهای بهتر تشویق و ترغیب کنید، نباید به هیچوجه این کار را قبل از انجام اقدام پسندیده ای انجام بدهید چون در این صورت به او پاداش نمیدهید، بلکه باج میدهید تا کاری را که باید، انجام دهد.
2 - از گرفتن تصمیمهای ناگهانی و بدون برنامهریزی برای در نظر گرفتن پاداش یا تشویق بپرهیزید. شاید در آن لحظه خاص با یک تصمیم ناگهانی، کارتان راه بیفتد اما در دراز مدت کودک خود را به باج گرفتن عادت میدهید. مادری که سر سفره تصمیم میگیرد برای اینکه کودکش غذا بخورد برایش فلان اسباببازی را بخرد، به او یاد میدهد حتی برای خوردن، خوابیدن یا هر کاری که طبق روال قانونی هر خانه موظف است انجام دهد، لازم است پاداشی مطالبه کند.
3 - تا میتوانید از در نظر گرفتن پاداشهای نقدی بپرهیزید. پاداش شما برای این که کودکتان پس از برگشتن از مهدکودک وسایلش را سر جای خود گذاشته یا لباسهایش را جمع کرده، میتواند این باشد که نیم ساعت بیشتر از حد معمول هر روز تلویزیون تماشا کند، بعداز ظهر که از خواب بیدار شد با شما به پارک برود و ...
4 - در نظر گرفتن پول توجیبی مشخص و محدود برای بچهای که کلاس دوم یا سوم ابتدایی است، خوب است و باعث میشود حساب کردن و دخل و خرج را یاد بگیرد اما بیحساب و به عنوان جایزه پول دادن، او را بدعادت میکند و مشکلات ثانویه ایجاد میشود.
چگونه کودک را اصلاح کنیم؟
اگر با رفتارهای اشتباه خود و نادیده گرفتن این اصول تربیتی باعث شدهاید کودک برای انجام هر کاری پاداش یا باج طلب کند، باید به مرور این عادت او را ترک بدهید. بچهها باید بدانند در مورد اجرای قوانین و وظایف هیچ جای بحث و گفتوگویی وجود ندارد. با او صحبت کنید و بگویید همانطور که ما برای رفتن به سرکار یا غذاپختن یا مرتب کردن خانه بهانهای نمیآوریم و پاداشی از کسی نمیخواهیم چون اینها جزو وظایفمان هستند، تو هم باید بدون چون و چرا وظیفهات را انجام دهی. وظیفه تو رفتن به مدرسه است؛ بیبحث و چون و چرا.
به او اجازه ندهید از زیر بار مسوولیتهایی که برایش تعریف کردهاید، شانه خالی کند. خیلی کوتاه، مشخص و روشن به او بگویید که این موضوع یک قانون است و هیچ دلیل و برهانی برای انجام ندادنش نداریم.
سعی نکنید وارد بحث و گفتوگو شوید چون اگر وارد بازیهای کلامی شوید، حتما بچهها برنده خواهند شد. آنها آنقدر بلدند دلیلتراشی کنند که درنهایت مجبورتان میکنند اجازه دهید مطابق میل آنها رفتار کنید که میتواند مدرسه نرفتن باشد یا جمع نکردن وسایلشان.
میتوانید برای ماندن بچهها در منزل، شرایط خاصی تعیین کنید. اگر کودک هیچ بیماری و مشکلی ندارد و دلیلی را برای امتناع از مدرسه رفتن نمییابید، ترتیبی بدهید آن روز به او خوش نگذرد. اگر میگوید ناخوش است، نگذارید حالا که ترفندش برای مدرسه نرفتن جواب داده، به بازی و تفریح بپردازد. به او بگویید حق ندارد با دوستانش بازی کند و تمام روز باید در رختخواب بماند. حتی غذای مناسب بیمار به او بدهید نه آنچه دوست دارد. در پایان لازم است علت نرفتن به مدرسه را کشف و کودک را به مدرسه و محیط آن علاقهمند کنید.
اگر به اختلال اضطراب جدایی مشکوک هستید، با روان پزشک مشورت کنید و اگر شک کردهاید مشکلی در مدرسه وجود دارد که منشاء آن رفتار معلم یا همکلاسیهای اوست، سعی کنید با مسئولان مدرسه صحبت کنید. رفتار مثبت کودک را برای مدرسه رفتن مورد توجه قرار دهید و جایزه بدهید. به او نشان دهید که در نظر شما مدرسه رفتن، کار بسیار مهم و با ارزشی است و برای این کار اهمیت قائل هستند. نباید با سختگیری سعی کنید مشکل او را یک شبه حل کنید. هر کاری که مربوط به مدرسه رفتن است، از آمادهشدن، به موقع به سرویس رسیدن و... را بدون تشویق و جایزه نگذارید.
بعضی از همسران جوان آن چنان سرگرم جشن ازدواج میشوند كه نمیدانند درگیر چه مسایلی شدهاند. شما متاهل شدهاید.
1 - فکر نکردن به فردای ازدواج :
بعضی وقت ها آنقدر سرگرم جشن ازدواج میشوید كه نمیدانید چیزهای مهم تری را رها کرده اید. چیزهایی مثل توجه کردن به همدیگر، تلاش برای شناخت بیشتر یکدیگر، پایه گذاری روابط خانوادگی، تنظیم مالی زندگی و...
2 - تلاش برای عوض کردن خلقیات همسر :
بارها گفته ایم که نباید پا به ازدواجی بگذارید که هدفتان از آن، تغییر دادن اخلاق، عقاید یا روابط خانوادگی همسرتان باشد. طرف مقابل را همین طور که هست بپذیرید. آیا شما حاضرید به خاطر سلیقه طرف مقابل خود را عوض کنید؟ پس این حق را برای او هم قائل شوید.
3 - رابطه بد با خانواده همسر :
اگر تا این لحظه به رابطه شما لطمه وارد شده، دست به هر كاری بزنید تا رابطه خود با خانواده همسرتان را بهبود ببخشید. اولین نفری باشید كه صلح را برقرار میكند، زیرا هنگام دعوای شما با خانواده همسرتان، تنها كسی كه آزرده خاطر میشود، همسرتان است كه احساس میكند بین شما گیر افتاده است.
4 - مشاجره به جای گفتگو :
پرخاشگری و فریاد زدن و جیغ كشیدن در حل مشكل یا اختلاف نظرها به شما و همسرتان كمكی نمیكند. گفتگوی آرام و منطقی شما را به پیش خواهد برد. اگر هنگام مجادله با همسرتان، نتوانید خودتان را كنترل كنید، زندگی تان را به مخاطره میاندازید. پس هر كاری را كه شامل این موارد است از استراحت در میانه بحث تا طلب كمك به وسیله روشهای درمانی انجام دهید.
5 - کوتاه بودن افق دید :
هیچكس دوست ندارد درباره مسایل سنگینی مثل كنترل مسایل مالی، راههای ممكن در صورت بچهدار نشدن، نحوه آمادگی برای اتفاقات پیشبینی نشدهای مثل مرگ، بحث كند. با این حال اكنون كه متاهل شدهاید، چارهای جز صحبت درباره این موضوعات ندارید. ازدواج شما به این مسایل وابسته است. عاقل باشید و در مورد تمامی این مسایل با همسر خود صحبت كنید. در صورت لزوم با دیگران مشاوره داشته باشید اما این مسایل را نادیده نگیرید. زندگی، تنها تفریح و مهمانی و خوشی نیست. درخود توانایی پذیرش مشكلات بزرگتر را داشته باشید.
6 - دعواهای بیهوده :
هر فرد متاهلی با همسر خود بر سر مسایلی بحث میكند اما سعی کنید بحثهای خود را برای مسایل مهمتری نگه دارید. این دلخوریها را به حال خود بگذارید.
7 - حسادت :
همسرتان شما را برای زندگی انتخاب كرده است. حسادت باعث اتلاف وقت شده و موجب اهانت به همسرتان میشود كه تصور میكند شما به او اعتماد ندارید. اگر او همیشه قابل اعتماد بوده است، نباید با حسادت خود حتی برای او ایجاد مزاحمت كنید. این برای رابطه سم است.
8 - زندگی کردن مانند مجردها :
الان زمان آن رسیده كه بزرگ شوید. گردش شبانه رفتن با دوستان، زمانی اشكال نداشت كه شما مجرد بودید و هیچ كس در منزل منتظر شما نبود. به عنوان یك فرد متاهل، انجام بعضی كارها شایسته نیست. شما میدانید درست و غلط چیست. پس كار درست را انجام دهید.
9 - غرور در زندگی مشترك :
زن یا شوهری كه بعد از هر مشاجره بر عذرخواهی اصرار دارد، همیشه برنده است و كسی كه مهر و محبت همسر خود را انكار میكند، هیچ كار مفیدی برای زندگی مشتركشان انجام نمیدهد. او اجازه میدهد غرور و روشهای حل مشكلات و عشق و علاقه او به همسرش راه پیدا كند و رابطه آنها به نتیجه برسد. باید ملایمتر باشید و راهی پیدا كنید كه مسوولیت اعمال خود را به گردن بگیرید.
10 - با هم نبودن :
باید مانند یك گل از زندگی مشترك خود مراقبت كنید. گل، بدون آب، نور خورشید و مراقبت هرگز رشد نخواهد كرد. بنابراین، باید برنامهریزی كنید تا مدت زمان بیشتری را در كنار همسر خود باشید.
این 4 نکته را در بحث های زندگی مشترکتان جدی بگیرید
دعوا نمک زندگی است و نمیتوانید زن و شوهری را پیدا کنید که زندگی شان بدون این نمک پاشیها باشد! اما چیزی که بین زوجها تفاوت ایجاد میکند، سبکهای آنها برای دعوا کردن است. این که با اشتباهات خود دعوا را پیچیده و دامنه دار میکنند یا به سادگی آن را حل کرده و از آن عبور میکنند. اگر مایلید مشابه گروه دوم عمل کنید، بدانید که باید 4رفتار اشتباه را کنار بگذارید. این چهار رفتار کدامند؟
اولین رفتار مخرب، انتقاد است. انتقاد در حالت طبیعی صدمه وارد نمیکند اما اگر به جای رفتار همسرتان، شخصیت او را نشانه برود، بسیار خطرناک خواهد بود. بهتر است موقع انتقاد کردن، بگویید این رفتارت ایراد دارد نه این که تو همیشه اشتباه رفتار میکنید.
دومین رفتار مخرب، سرزنش است. در سرزنش ما واقعا شروع میکنیم به فحاشی کردن و خردن کردن شخصیت طرف مقابل، جملاتی مثل «بی عرضه دست و پا چلفتی» دقیقا قلب طرف مقابل را نشانه میروند. مسخره کردن و پوزخند زدن و شوخیهای خصمانه هم در همین دسته قرار دارند.
سومین رفتار اشتباه، جبهه گیری در مقابل حرفهای همدیگر است. بهانه آوردن برای توجیه رفتار، مخالفت با تمام حدسهای همسر و تکرار حرفهای گذشته او از نشانههای جبهه گیری هستند.
چهارمین رفتار غلط شما در دعوا سکوت نابجا است. مردها معمولا از این روش برای خاتمه دعوا استفاده میکنند. اما زنها فکر میکنند که سکوت به معنای خصومت و بی توجهی است. سکوت معمولا دعوا را بدتر میکند.
!["کارگاه]("http://d20.ir/Upload/d58f59ea/1e2cf261/banner115.gif")
حمله قلبی عبارت است از مرگ سلول های عضلانی قلب در اثر کاهش یا توقف جریان خون سرخرگ های قلب. غالباً در افراد بالای 40 سال رخ می دهد. این بیماری در مردان شایع تر است، اما میزان بروز آن در خانم ها نیز رو به افزایش گذاشته است.
خطر حمله قلبی در مبتلایان به التهاب مفاصل دو برابر است
محققان هشدار دادند که خطر بروز حمله قلبی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید (التهاب مفاصل) دو برابر بیشتر از افرادی است که این بیماری مفصلی را ندارند.
یک تحقیق جدید نشان داد که بیماران مبتلا به دیابت و آرتریت روماتوئید باید به طور مستقیم به جهت خطر ابتلا به مشکلات قلبی تحت نظر و کنترل باشند. این پژوهش در دانمارک طی یک دوره 10 ساله انجام گرفته است.
دکتر جاسپر لیندهاردنس پژوهشگر دپارتمان کاردیولوژی در بیمارستان دانشگاه گنتوفت و محقق اصلی این پژوهش خاطرنشان کرد: در حالی که اکنون می دانستیم آرتریت روماتوئید یک فاکتور خطرزای مستقل در بروز بیماری های قلبی عروقی است، اطلاعات جدید تاکید می کند که افزایش خطر حمله قلبی در این بیماران به اندازه بیماران مبتلا به دیابت است. به گزارش اکسپرس، این پژوهش در کنگره سالانه اروپایی مقابله با روماتیسم در ایتالیا ارائه شده است.
مسکن، خطر حمله قلبی را دو برابر می کند
کسانی که سابقه سکته قلبی دارند و دست به مصرف داروهای مسکن همچون ایبوپروفن می زنند بیشتر در معرض خطر سکته دوم قرار می گیرند.
به گفته محققان دانمارکی نتایج آزمایش روی 84 هزار دانمارکی که از سکته اول جان سالم به در برده اند نشان می دهند اگر میزان مصرف این مسکن ها زیاد و یا برای مدت طولانی باشد می تواند، ریسک سکته را تا حد زیادی بالا ببرد. البته به گفته آن ماری شرنینگ از دانشگاه کپنهاگ مصرف حدود 1600 میلی گرم از این دارو درعرض هفت روز خطری نخواهد داشت اما افزودن به این میزان عوارض جبران ناپذیری خواهد داشت.
مصرف این گونه مسکن ها در بین بیماران قلبی امری شایع است و کسانی که بیش از این مقدار استفاده کنند می توانند تا 50 درصد میزان ریسک سکته را بالا ببرند. هنوز دقیقا مشخص نیست چرا این داروهای مسکن شانس سکته را افزایش می دهند اما گفته می شود شانس تشکیل لخته خون بیشتر شده و فشار خون هم افزایش پیدا می کند.
به همین خاطر شرنینگ معتقد است با توجه به این که مصرف مسکن ها برای بیماران قلبی اجتناب ناپذیر است. بیمارستان ها باید داروهایی را که میزان فشار خون را پایین می آورد را هم برای این دسته از بیماران تجویز کنند.
سقط جنین، خطر حمله قلبی را افزایش می دهد
دانشمندان آلمانی در طی تحقیقی که در نشریه قلب به چاپ رسیده است اعلام کردند زنانی که بیش از 3 بار جنین خود را سقط کردهاند با احتمال 5 برابر بیشتر ممکن است به حمله قلبی دچار شوند.
به همین دلیل پزشکان باید نسبت به آینده بیماران خود توجه داشته باشند و در صورتی که آنها دچار سقط جنین می شوند، نسبت به ابتلای آنها به حمله قلبی هوشیار باشند. در این تحقیقات 11 هزار و 500 زن بین 30 تا 60 سال شرکت داشتند.
در طی انجام این مطالعات، دانشمندان تاریخچه بارداری زنان و ابتلای احتمالی هر کدام از آنها به حملات قلبی را بررسی کردند.
در این مطالعات مشخص شد نزدیک به یک چهارم زنان در این مطالعه سقط جنین را تجربه کردند. البته میزان این آمار میتواند از این هم فراتر رود چرا که ممکن است یک زن باردار شده و سپس بدون آنکه خودش متوجه شده باشد جنین خود را سقط کند.
به همین دلیل محققان معتقدند تاریخچه و تعداد سقط جنین های یک زن باید به دقت در پرونده پزشکی او ثبت شود تا بتوان از آن بعد از سنین میانسالی برای پیش بینی خطر ابتلای یک فرد به حمله قلبی استفاده کرد.
پروفسور گوردون اسمیت از دانشگاه کمبریج در این باره گفت: شاید افزایش احتمال لخته شدن خون در این زنان یکی از دلایل باشد، اما به هر حال ما هنوز به دلایل اصلی این رویداد دست پیدا نکردیم. هنوز هم تحقیقات بیشتر در این مورد ادامه دارد.
جراحی دندان، خطر سکته و حمله قلبی را افزایش می دهد
محققان انگلیسی در تحقیقات خود دریافتند افرادی که تحت جراحی دندان قرار می گیرند، چند هفته پس از عمل بیشتر در معرض حمله و سکته قلبی قرار دارند.
به نقل از medicalnewstoday، درمان بیماری های دندانی ممکن است در بلند مدت خطر بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد.
محققان معتقدند که التهاب حاد در بیماری ها دندانی نقش مهمی دارند. باکتری های ایجاد کننده التهاب از طریق عفونت اطراف دندان در جریان خون ترشح می شوند.
این باکتری ها در عروق خونی ساخته شده و ایجاد نوعی التهاب می شوند که خطر سکته و حمله قلبی را افزایش می دهند.
ولی با وجود این، محققان بر این مسئله تأکید دارند که درمان بیماری های دندانی بیشتر از خطر موقتی عوارض جانبی حائز اهمیت است.
محققان 32060 فرد مبتلا به حمله یا سکته قلبی را مورد بررسی قرار دادند.
سپس سابقه جراحی های آن ها را مطالعه کردند و دریافتند که 525 نفر از آن ها پس از جراحی دندان دچار حمله قلبی و 650 نفر هم مبتلا به سکته قلبی شدند.
محققان با بررسی عوامل خطرسازی چون افزایش فشار خون، دیابت، بیماری عروق کرونر پی بردند که خطر بروز حمله یا سکته قلبی حدود یک ماه پس از جراحی دندان به طور قابل توجهی بالا می رود.
یک سوم بیماری های عروقی در بیماران کم تر از 50 سال رخ داد و این در حالی است که پس از گذشت حدود 6 ماه خطر ابتلا به حمله و سکته قلبی فروکش می کند.
میگرن و افزایش خطر حمله قلبی
افرادی که مرتب از سردردهای میگرنی رنج می برند، دو برابر بیشتر از دیگر افراد با خطر حمله قلبی روبرو هستند.
بر اساس نتایج مطالعه ای که در آمریکا منتشر شد، افراد مبتلا به میگرن همچنین با خطر فزاینده حمله مغزی روبرو هستند و اغلب از عوامل ابتلا به بیمارهای قلبی- عروقی مانند دیابت، فشار خون و کلسترول بالا رنج می برند.
دکتر ریچارد لیپتون استاد نورولوژی دانشکده پزشکی آلبرت انیشتین دانشگاه یشیوا در نیویورک و سرپرست گروهی که این مطالعه را انجام داده است گفت میگرن اغلب یک بیماری عصبی دردناک تلقی می شودکه بیشتر بر کیفیت زندگی تاثیر می گذارد.
وی افزود دو دسته اصلی میگرن داریم یکی همراه با آیورا (نشانه های مقدماتی) و دیگری بدون آیورا.
در هر دو مورد بیماری علائم آغازی همچون درد در بخشی از سر، تهوع یا استفراغ، همچنین حساسیت به نور یا سر و صدا می تواند وجود داشته باشد.
میگرن همراه با آیورا همراه با نشانه های دیگر عصبی مانند زیگزاگی دیدن خطوط یا دیدن نورهای ضربان دار همراه است.
میگرن بین افراد 25 تا 55 سال بیشتر مشاهده می شود و زنان سه برابر بیشتر از مردان به این بیماری مبتلا می شوند.
مطالعات قبلی پیش از این رابطه بین خطر فزاینده حمله قلبی یا حمله مغزی و میگرن همراه با آیورا را به ویژه در پرسنل پزشکی بالای 45 سال نشان داده بود.
این مطالعه جدید بر روی یازده هزار نفر از افراد 18 تا 80 سال آمریکا که 6 هزار و 102 نفر از آنان از میگرن رنج می بردند انجام شد.
نتایج این مطالعه نشان می دهد افراد مبتلا به میگرن تقریبا دو برابر بیشتر از کسانی که به این بیماری مبتلا نیستند، با خطر حمله قلبی روبرو هستند.
خطر حمله قبلی بین افرادی که از میگرن همراه با آیورا رنج می بردند در مقایسه با کسانی که میگرن ندارند، سه برابر بیشتر است.
نتایج این تحقیق همچنین نشان می دهد کسانی که از میگرن رنج می برند حدود پنجاه درصد بیشتر از دیگران با خطر ابتلا به دیابت نوع دو، فشار خون بالا و افزایش کلسترول خون روبرو هستند که همه این موارد خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد.
مفصل قسمتی از بدن است که دو استخوان را به هم وصل میکند. عملکرد مفصل عبارت است از حرکت دادن قسمتی از بدن که متصل به استخوان میباشد. آرتروز به معنای التهاب یک یا چند مفصل میباشد. انواع مختلفی از آرتروز وجود دارد. انواع مختلف از ساییدگی و پارگی غضروفها (استئوآرتریت) تا التهاب مفاصل (آرتریت روماتوئید) که در نتیجه افزایش فعالیت سیستم ایمنی بدن و بیماری نقرس میباشد.
دلایل آرتروز بستگی به نوع آرتروز دارد. دلایل شامل آسیب (که منجر به استئوآرتریت)، عدم تعادل متابولیکی (مانند نقرس)، عوامل ارثی، عفونت باکتریایی و ویروسی و همچنین ضعف سیستم ایمنی بدن (مانند آرتریت روماتوئید) میباشد.
نشانهها و علائم آرتریت
درد و کاهش عملکرد مفاصل جزو نشانههای آرتریت میباشند. ورم مفاصل به وسیله سفتی، قرمزی و گرمی مفاصل مشخص میگردد.
نشانهها میتواند شامل تب، ورم غدهای (ورم گرههای لنفاوی)، کاهش وزن، خستگی، احساس کسالت و گاهی هم نشانههایی از خوب کار نکردن یک عضو (مثل ریه، قلب و یا کلیهها) باشد.
تشخیص بیماری آرتریت
آزمایش خون، ادرار، مایع مفصلی و یا x-ray (اشعه ایکس) در تشخیص بیماری کمک میکنند.
تفاوت آرتریت روماتوئید با استئوآرتریت
آرتریت روماتوئید اغلب مفاصل کوچک بدن مثل مچ دست و پا را مبتلا میکند، ولی استئوآرتریت، مفصل زانو، ران و کمر را درگیر میکند.
گلوکزآمین و کندرویتین سولفات، دو مکمل میباشند که برای حفظ سلامت مفاصل تحت نظر پزشک مصرف میشوند
آرتریت روماتوئید، یک بیماری خود ایمنی میباشد که بدن با بافتهای موجود در مفاصل میجنگد و باعث آسیب به غضروف و استخوان میگردد. آرتریت روماتوئید در میان زنان شایعتر است.
علت این بیماری مشخص نیست، ولی داشتن سابقه فامیلی و سیگار کشیدن در ایجاد آن موثرند.
نشانههای آرتریت روماتوئید
درد مفصل دوم یا سوم انگشتان، درد مچ دست، عدم توانایی حرکت انگشتان دست بعد از بیدار شدن از خواب، کاهش وزن، احساس خستگی فوری، احساس خواب آلودگی بعد از غذا خوردن، درد مفصل زانو.
درمان آرتریت روماتوئید
1- کاهش وزن: هر 350 گرم افزایش وزن، باعث افزایش فشار در زانو میگردد. اگر شما 3 تا 4 کیلو وزن کم کنید، درد شما نصف میگردد و مدت بیماری کوتاه میشود.
2- ورزش کردن و کشش بدن برای تقویت عضلات و مفاصل
3- پیاده روی
4- شنا کردن و انجام ورزشهای آبی
5- شرکت در کلاسهای یوگا باعث کاهش مقدار ورم میگردد.
6- گلوکزآمین و کندرویتین سولفات، دو مکمل میباشند که به طور طبیعی در غضروف نیز وجود دارند. این 2 مکمل برای حفظ سلامت مفاصل تحت نظر پزشک مصرف میشوند.
7- مصرف روغن ماهی، موجب کاهش ورم آرتروز میشود.
8- ویتامین D و کلسیم نیز به حفظ سلامت غضروف کمک میکنند. تحقیقی نشان داد که مقدار کم ویتامین D ممکن است موجب افزایش بروز بیماری آرتریت روماتوئید گردد.
9- ویتامینهای C، E و B6 در درمان این بیماری موثر نیستند، اما میتوانند از این بیماری پیشگیری کنند. ویتامین C کمک میکند که سیستم ایمنی بدن کار خود را به خوبی انجام دهد. همچنین ترشح هورمونهای استروئید را تحریک میکند که در کاهش درد و تقویت مفاصل موثرند. بهتر است این ویتامین را بعد از غذا مصرف کنید. این ویتامین در گوجه فرنگی، لیمو، توت فرنگی، گریپفروت و سبزیجات سبز رنگ یافت میشود.
ویتامین E باعث ازدیاد رگهای خونی در اطراف مفاصل و در نتیجه گردش خون بهتر و سوخت و ساز بیشتر میگردد. این ویتامین را نیز بعد از غذا مصرف کنید. منابع غذایی این ویتامین عبارت است از روغن کنجد، دانه آفتاب گردان، سبزیجات سبز رنگ، زرده تخم مرغ، روغن سبوس گندم و آجیل (بادام زمینی، گردو، بادام، فندق).
ویتامین B6 تولید کننده پروتئین میباشد و باعث تقویت سیستم ایمنی میگردد. این ویتامین را بعد از غذا مصرف کنید. منابع غذایی این ویتامین عبارت است از غلات سبوس دار، شیر، تخم مرغ و کشمش.
استئوآرتریت چیست؟
استئوآرتریت، ساییدگی غضروف مفاصل میباشد که در نتیجه افزایش وزن و کمی فعالیت بدنی به وجود میآید.
درمان استئوآرتریت
مصرف دارو، کاهش وزن و ورزش کردن.
تأثیر ورزش در آرتریت ها
فواید ورزش برای استئوآرتریت
ورزش منظم یکی از بهترین روشها برای کاهش علائم استئوآرتریت است. ورزش، عضلات اطراف مفاصل را محکم میکند و باعث تأخیر در تخریب مفاصل میگردد. همچنین باعث حفظ وزن مناسب بدن میشود و فشار کمتری به مفاصل وارد میکند.
ورزش ملایم بهتر از ورزش شدید است، زیرا ورزش شدید باعث درد و تخریب مفاصل میگردد؛ لذا سعی کنید هر روز مقدار کمی ورزش کنید.
فواید ورزش برای آرتریت روماتوئید
سعی کنید هر روز مقداری ورزش کنید تا فعال بمانید و باعث بهبودی در حرکت خود شوید. هنگامی که کمتر خسته هستید، ورزش کنید.
ورزش کردن در صبح، از سفتی و سختی مفاصل صبحگاهی کم میکند.
ورزش کردن باعث تقویت و ساخت عضلات میشود و همانطور که میدانید، عضلات از مفاصل محافظت میکنند.
شنا، دوچرخه سواری و پیاده روی سریع فشار کمتری به مفاصل وارد میکنند. بنابراین برای افراد دچار آرتریت روماتوئید مناسب هستند.
افرادی که دارای آرتریت روماتوئید هستند، میتوانند سه نوع ورزش را میتوانند انجام دهند: کششی، قدرتی و هوازی.
* نکته
* بهتر است اول با پزشکتان راجع به نوع ورزش مشورت کنید.
* از انجام ورزشهایی که فشار بیش از حد به مفاصل وارد میکنند، دوری کنید. مانند وزنه برداری با وزنههای بسیار سنگین.
15 میانبر کیبرد مفید برای افزایش کارایی در ویندوز
تقریبا اکثر کاربران، برای کار هایی مثل کپی و پیست کردن متن هایشان از کیبرد استفاده می کنند. یا وقتی وضع پایداری ویندوز وخیم می شود از میانبری مثل Ctrl + Alt + Delete استفاده می کنند. این ها میانبر های رایج و جا افتاده ای در میان کاربران هستند. اما یک بخش
دیگر هم از میان بر ها هستند که در چند سال اخیر به ویندوز اضافه شده اند. اما متاسفانه بسیاری از کاربران از آن ها بی اطلاع هستند. بنابر این اگر می خواهید به طور مختصر و مفید با 15 میانبر عالی برای افزایش کارایی، آشنا شوید؛ در ادامه مطلب همراه ما باشید.
- تکان دادن یک کلمه ای اشاره گر با هر حرکت:
مشغول تایپ هستید. نگاهی به صفحه مانیتور می اندازید و می بینید یک کلمه در وسط خط شما اشتباه تایپ شده. احتمال زیاد از کلید های جهت دار کیبرد برای رسیدن به آن کلمه و ویرایشش استفاده می کنید. اشاره گر با هر بار فشار دادن کلید های جهت دار، یک حرف به عقب یا جلو می رود. از این به بعد کلید Ctrl را هم درگیر کنید تا اشاره گر مجبور شود یک کلمه به جلو/عقب برود. به این ترتیب سرعت شما افزایش خواهد یافت.
- انتخاب یک کلمه ای متون با هر حرکت:
گاهی وقتی مشغول تایپ هستید و متوجه اشتباه بودن چند کلمه می شوید، شیفت را می گیرید و با کلید های جهت دار ویندوز کلمه های غلط را انتخاب کرده، ویرایش می کنید. در این هنگام با هر بار زدن کلید های جهت دار، یک حرف انتخاب می شود. اما اگر دوباره به سراغ کلید Ctrl بروید، می توانید با هر بار زدن کلید، یک کلمه را انتخاب کنید.
- حذف یک کلمه با هر حرکت:
کاملا طبیعی است که برای حذف کلمات از کلید Backspace استفاده کنید. اما این کلید هم حرف ها را پاک می کند. برای عملکرد سریع تر لازم است Ctrl را هم همراه بک اسپیس فشار دهید تا با هر بار فشار دادن این دکمه یک کلمه از متنتان پاک شود.
- انتخاب تمام متن های خط فعلی:
برای این که بخواهید متن ها را در خط فعلیتان انتخاب کنید، راه درازی پیش رو ندارید! کافی است کلید شیفت را با دکمه Home یا End ترکیب کنید تا این عمل انجام شود. ضمنا یادتان باشد اگر کلید شیفت را با Home بگیرید، متون از اول خط تا جایی که اشاره گر در آن قرار دارد انتخاب می شوند. اما اگر از دکمه End استفاده کنید. متون از مکان اشاره گر تا انتهای خط انتخاب می گردند.
- کوچک کردن تمامی پنجره ها:
می خواهید با یک حرکت تمام پنجره هایتان را مینیمایز (کوچک) کنید؟ از ترکیب کلید های ویندوز و M استفاده نمایید.
- بین پنجره ها بچرخید:
اگر به هر دلیلی لازم شد بین پنجره های باز یا بسته گردشی داشته باشید، می توانید از ترکیب کلید های ویندوز و Tab استفاده کنید. در ویندوز 7 و ویستا، این کار در نمایی سه بعدی و لذت بخش انجام می پذیرد.
- کامپیوتر را قفل کنید:
مطمئنا بازگشت به صفحه ی ورود پسورد و به عبارتی قفل کردن کامپیوتر، کاری است که با کیبرد، راحت تر و لذت بخش تر می شود. کلید ویندوز را با L ترکیب کنید و خلاص!
- بالا آوردن تسک منیجر:
هنگامی که یک برنامه هنگ می کند یا از کنترل خارج می شود، تسک منیجر اهمیتی خارق العاده می یابد. گاهی اوقات تسک بار هم از کنترل خارج شده و راهی به جز Ctrl + Alt + Delete باقی نمی ماند. اما گاهی همین راه هم مسدود می شود. در این گونه وضعیت ها کلید های Ctrl + Shift + Esc در را برایتان باز می کنند و شما را به تسک منیجر می برند.
- گرفتن اسکرین شات از پنجره فعال:
کلید Prt Scr (پرینت اسکرین) همیشه برای گرفتن اسکرین شات از صفحه محیا است. اما گاهی ما فقط نیاز داریم که از پنجره ی فعال اسکرین شات بگیریم. در این هنگام باید از چاشنی Alt استفاده کنیم. پس با ترکیب Alt + Prt Scr امکان اسکرین شات گرفتن از پنجره فعال محیا می شود.
- تغییر نام یک فایل:
برای تغییر نام معمولا دو گزینه متداول وجود دارد. یکی کلیک راست و انتخاب Rename است. دیگری دو بار کلیک کردن با فاصله. اما یک راه دیگر هم وجود دارد و آن انتخاب فایل و فشردن کلید F2 است. این کار یک تغییر نام ساده نیست، بلکه فراتر از آن است! فرض کنید 5 فایل متنی دارید که می خواهید آن ها را با یک قالب خاص نام گذاری کنید. به طوری که همه ی آن ها دارای حرف Text باشند. کافی است فایل های مورد نظر را انتخاب کرده و F2 را فشار دهید. نام فایل ها به این صورت تغییر خواهد کرد: Text(1) – Text(2) – Text(3)
- زوم کردن:
برای زوم کردن، از این به بعد به جای استفاده از ابزار ذره بین نرم افزار مربوطه و یا فشار دادن یک دکمه خاص، از ترکیب Ctrl و اسکرول موس استفاده نمایید. این کار در طیف گسترده ای از نرم افزار ها جواب می دهد و واقعا پر کاربرد است.
- برگشتن به حالت زوم نرمال:
اگر از میانبری که در بالا ذکر شد، در مرورگرتان استفاده کنید؛ احتمالا در برگشتن به حالت نرمال کمی دچار مشکل خواهید شد. چرا که اولا شما حالت نرمال را گم می کنید، دوما مرورگرتان کمی کند عمل می کند. این مساله در باره بعضی از نرم افزار ها مانند مرورگرها هم صادق است. پس برای حل این مشکل کافی است کلید های Ctrl + 0 را بگیرید و به حالت نرمال بازگردید.
- یک تب جدید درمرورگر باز کنید:
باز کردن یک تب جدید در مرورگر اصلا کار سختی نیست. چه با موس باشد؛ چه با کیبرد. اما به هر حال ممکن است بعضی ترجیح دهند برای این کار از میانبر کیبردی اش استفاده کنند. میانبری که عبارت است از Ctrl و T.
- باز کردن تب های بسته شده:
شاید از بستن یک تب، احساس ندامت و پشیمانی کنید. در این مورد من شخصا استفاده از میانبر کیبردی را به هر روش دیگری ترجیه می دهم. پس Ctrl + Shift + T را فشار داده و خیال خودتان را راحت کنید.
- فوکوس کردن روی جعبه ی جستجو / URL در مرورگر:
با ترکیب کلید های Ctrl + L می توانید به سرعت روی بخش جستجو یا بخش وارد کردن URL در مرورگرتان فوکوس کنید. این کار می تواند سرعت شما را تا حد زیادی هنگام جستجو افزایش دهد
ورود
اعضا: